Pas op de plaats

Wat er is gebeurt is niet duidelijk, maar Twis is eventjes uit de running. Rechts achter is opgezet en warm, dus we stappen en koelen nu rustig zodat hij hopelijk weer snel weer "op de been" is...

Sleurhut voor Twister

Het is "home away from home", zullen we maar zeggen. Met alle luxe en comfort kan Twister nu op pad - climate control (raampjes kunnen open en dicht), leeslampje, kichenette (hooinet en voerbak), weidse uitzichten (ligt natuurlijk aan de plek waar je in de file komt te staan), en uiteraard een goede stereo installatie (hij is volgens ons aan geen van beide oren doof). Ook 't oog wil wat: natuurlijk alu velgjes, lekker verlaagd modelletje (ok, voor de instap), een beetje gepimpt met de dealer's stickers en een super vet verzwaard neuswiel (wat dus niet kan worden gepikt). Mooi wagentje!

Geslaagd!

Twister heeft zich goed gedragen tijdens het CBR 3 examen en is met vlag en wimpel geslaagd! Ook Felix en Valerie hebben het gehaald en zijn erg trots op hun grijze held. Het mannetje hield zich netjes aan de verkeersregels, ging braaf voorop en verblikte of verbloosde zich niet in de wei. O.k. dit springpaard had wel wat vraagtekens bij het onverantwoord neerzetten van hindernissen op een ruiterpad en vervolgens in een drassige weide - met een beetje overtuiging deed hij daar ook netjes aan mee.

Eindelijk toch nog enkele foto's van dit moment - de spanning is duidelijk te snijden!

Twister vereeuwigd

De kleur, de uitdrukking, zijn persoonlijkheid - alles is prachtig vast gelegd door Hortense met krijt op doek.

Twister pronkt nu braaf in onze woonkamer.

In Drenthe tussen de Friesen en Shetlanders

Weekje vakantie op 'd Oosteresch in Dwingeloo: lekker de hele dag op 't land, bosritje maken, weer een beetje eten van het plaatselijke hooi. Dat beviel na een tijdje wel.

Maar het begon allemaal wat gespannen - zo ver van je vriendjes in een vreemde wei, vreemde stal. En dan komt d'r een moment dat je denkt: ik peer 'm! (zie filmpje)

Gelukkig is dit euvel verholpen door meneer gezellie bij een clubje Shet-dames te zetten. Die vonden dat ook best, maar die grote grijze lummel moest niet te dicht bij het kind komen.

De Friezen en het Paintje vonden het wel best. Af en toe snuffelen, beetje kijken, en dan gewoon weer de kop naar beneden en eten.

Een beetje het "us and them" gevoel in het begin, maar dat ging wel over.

En toen zat 't d'r weer op....